فتوبلاگ من

2006-09-30T10:28:00.000+03:30

ديروز دوربينم را دزد برد. كاري از دستم بر نمي آيد جز اين كه از دزد محترم تقاضا كنم با اعصاب من بازي نكند برود مثل بچه آدم بگذارد سر جايش. واضح است كه تا آقا (يا خانم) دزد دوربين را سر جايش نگذاشته است اين جا به روز نخواهد شد. ا

همين. ا

2006-09-27T08:28:00.000+03:30

من امروز رفتم بانک ملی حسابم را چک کردم. چندرغازی ته حسابم بود. همه اش را برداشتم رفتم سر آزادی برای دوربینم باتری و شارژر خریدم. الآن کیفم کوک است. ی

2006-09-25T19:05:00.000+03:30

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید نتواند

که ره تاریک و لغزان است

2006-09-23T23:17:00.000+03:30

من از روحانی کاروان خوشم نمی آمد. اسلامش بیشتر اسلام متشرعانه بود تا متعبدانه. من تابع حرف هایی که می زد نبودم اما برای بچه هایی که دغدغه ی دینی داشتند مشکل می تراشید. خیلی راحت از کلمه ی "حرام" استفاده می کرد. به جای آن که بگوید فلان کار اشکال دارد یا بهتر است انجام ندهید می گفت این کار "حرام" است. حمد و سوره را هم از تمام بچه ها پرسید و برایشان تیک زد که بلدند بخوانند. من برایش نخواندم. من هر وقت احساس کنم کسی می خواهد وارد حریم خصوصیم شود یا مرا وادار به کاری کند عکس العمل نشان می دهم. ی

توی عکس، انتقامم را از جناب مستطاب گرفته ام!ی

2006-09-22T01:31:00.000+03:30

مدینه دور و بر مسجدالنبی

2006-09-20T14:00:00.000+03:30

از عرب ها که می پرسیدم چند تا زن دارید خیلی کم پیش می آمد بگویند یکی. انگار عارشان می شد. یکی هم که داشتند برای اثبات مردانگیشان می گفتند اثنین یا تلاثه یا اربعه! بعد که می پرسیدم حالا چرا خمسه ندارید، صدایشان را بلند می کردند که خمسه؟ لا ممکن! خمسه حرام! حرام

دختر بچه های عرب را که می دیدم چابک این ور و آن ور می دوند و می خندند و نشاط توی صورتشان است دلم می گرفت. نمی دانستند چه سرنوشتی انتظارشان را می کشد

سپهر عمومی عربستان زن ندارد؛ و جامعه ی بی زن چه جامعه ی زشتی ست

2006-09-18T23:46:00.001+03:30

دارند خانه ی کعبه را آب و جارو می کنند. هر سال فقط یک بار این اتفاق می افتد. از شلوغی می شود استفاده کرد و تا می شود عکس گرفت. آن دوتا برج غول پیکر مال پادشاه عربستان است. تا چند ماه پیش مایملک فهد بود حالا مایملک عبدالعزیز. یونسکو هر چه قدر هم زور بزند نمی تواند مثل میدان نقش جهان اصفهان مثمر ثمر باشد و جلوی این ساخت و ساز را بگیرد. البته عربستانی ها هم وکیل دوست داشتنی و حاذقی مثل دادخواه ندارند

2006-09-17T02:21:00.000+03:30

من و حمید که الهی قربانش بروم نشسته ایم توی تاکسی می رویم سمت خیابان سلطان در مدینه چیز میز بخریم. چه قدر این پسر ماه است ... هرچند میان ماه ما تا ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است جانم

2006-09-15T00:36:00.000+03:30

من پول ندارم برای دوربینم باتری بخرم. به خاطر همین تا اول مهر که مقدار ناچیزی پول توی حسابم بیاید مجبورم عکس های سفر عربستانم را این جا بگذارم

توی مسجد النبی بچه ها یکی از این عرب ها را دست انداخته بودند. طرف هر کاری می کرد بچه ها می گفتند اسکل! نکن! عرب هم در جواب هر اسکل بچه ها می گفت احسنتم! اسکل گفتن از بچه ها همانا و احسنتم گفتن از عرب همان. تا این که بچه ها می فهمند قضیه از چه قرار است؛ عرب عزیز ما خیال می کرد این ها می گویند اذکر! که یعنی ذکر بگو! ذکر خدا را

2006-09-12T02:48:00.000+03:30

باورم نمی شد روزی دلم برای عربستان تنگ بشود

حالا که شده

این جا یکی از ورودی های مسجد النبی است. شرطه های مسجدالنبی و مسجد الحرام اجازه نمی دادند با خودت دوربین داخل بیاوری. اما ایرانی ها که سرتق ترین موجودات زمینی اند گوششان به این حرف ها بدهکار نبود. کار خود می کردیم

2006-09-11T01:02:00.000+03:30

از عکس هایی که خودم از خودم می گیرم خوشم می آید

این آقایی که توی بغل بنده جا خوش کرده هم تختخواب من یعنی هم اطاق من بود در مدینه و مکه. اسمش شبیه اسم خودم بود؛ محمد علی فقط همه به من

می گفتند علی به او مملی! پسر کاردرستی بود. فکر کنم این روزهای آخر

همه ی سرزمین عربستان از دستش عاصی شده بودند از بس که عرب ها را سر کار گذاشته بود.مثلن توی تاکسی که می نشستیم شروع می کرد به راننده ی تاکسی تیکه انداختن که فلانی این دماغ کج و کوله را کی به تو داده؟ عرب بخت برگشته هم مدام می پرسید ماذا؟ ماذا تتکلم؟ و من می گفتم هیچی بابا! مملی میگه این دماغ کج و کوله را چه کسی به تو داده؟ و راننده باز می پرسید ماذا؟ ماذا تتکلم اخی؟

خدایمان ببخشد

2006-09-11T00:06:00.000+03:30

دلم رمیده ی لولی وشی ست شور انگیز

دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز

فدای پیرهن چاک ماهرویان باد

هزار باده ی تقوا و خرقه ی پرهیز

2006-09-10T01:57:00.000+03:30

این جا تراس یکی ازهتل های روبه روی مسجد الحرام است. هر کاری کردم آقای هتل دار اجازه بدهد بروم طبقه ی بیست و هشتم تا بتوانم از خانه ی کعبه عکس بگیرم نشد. حتی پیشنهاد بی شرمانه ی ده ریال را دادم. لابد می دانید که برای اصفهانی جماعت ده ریال چه ارزشی دارد. اما انگار به تیریج قبایش برخورد. گفت تا همین جا هم که بالا آمده ای خیلی ها جرأت آمدن نمی کنند! دیدم حیف است دست خالی برگردم. این آقا یا خانم های کبوتر داشتند آب بازی می کردند. از آقای هتل دار پرسیدم می شود عکس گرفت؟ یک چیزی به عربی گفت که فکر کنم ترجمه ی فارسیش بشود کچلم کردی! عکست را بگیر و برو! ... راستی این جا دویست متر با کعبه فاصله دارد

2006-09-09T00:50:00.000+03:30

عارفم من! عارفی بی قرارم! کس ندارد خبر از دل زارم